Training

Al vroeg werd me duidelijk gemaakt dat ik een deftige opleiding zou krijgen en zo ben ik dan reeds op mijn derde maand in de hondenschool Thor te Haacht beland. Door mijn overenthousiaste en wat koppig karakter werd dat geen lachertje en zeker niet voor mijn baas.

Na ‘n paar maanden werd het me al duidelijk dat ik hier niet in deze school zou afstuderen. En wat ik al vermoede is dan ook gebeurd, mijn baas is op zoek gegaan naar een ander alternatief van opvoeden en zo zijn we dan beiden naar de Martin Gaus school in Leest (Mechelen) gegaan.

Gedaan met trekken aan de lijn, roepen en blaffen, enz... hier wordt les gegeven in kleine groepen op basis van beloning, de “clicker” methode. De lessen werden gegeven door Lucy, die best meeviel en nog een mooie en knappe verschijning op de koop toe, alléé dit laatste is wat mijn baas me verteld heeft.

Het is een privé school, dus mijn baas heeft nogal diep in zijn portemoné moeten gaan, maar dàt had hij ervoor over. De resultaten lieten niet lang op zich wachten en de cursus “Gehoorzaamheid” heb ik met een mooi getuigschrift beëindigd.

Na deze basiscursus vonden we het beiden zo aangenaam om naar de trainingles te komen zodat we ons ingeschreven hebben in de vervolgcursussen.

Het zijn drie afzonderlijke cursussen, “Brons”,”Zilver”, Goud”. Het is de bedoeling om de hond te leren wennen aan allerlei afleidende prikkels, zoals verkeer, geluiden, vreemde mensen en honden. In deze steeds nieuwe omgeving wordt de gehoorzaamheidstraining verder opgebouwd.

Ik heb deze drie certificaten behaald met nen dikke Proficiat, maar ik moet wel toegeven dat het niet altijd gemakkelijk was, maar wel leuk om iets bij te leren en dat is juist het grote voordeel van deze positieve “clicker” training, geen stress bij hond of baas.

Na deze cycli van cursussen zijn we blijven trainen in de school bij Lucy, gewoon omdat we het leuk vonden, totdat we het verrassende nieuws te horen kregen dat ze stopte met de Martin Gaus school. Dat was een donderslag bij klaarlichte hemel!

En dat was dan het einde van mijn schooljaren, maar steeds als we op stap gaan heeft baasje altijd de clicker op zak met de bijhorende snoepjes en de “clic-clac” van de clicker klinkt als muziek in mijn horen.

Als afsluiting van dit hoofdstukje in m’n leven wil ik hier een woordje van dank neerpennen en Lucy Van Puyenbroeck willen bedanken voor de wijze waarop ze deze Martin Gaus school te Mechelen geleid heeft en zich steeds ten volle en vakkundig inzette om ons, viervoeters, een goede opvoeding mee te geven waarop we fier mogen zijn.

 

    “Dogs are not our whole live, but they make our lives whole”

 

Last update :

20 January, 2014 

 

[Home] [Introductie] [Training] [Getuigschrift] [Mijn dagboek] [Foto Albums] [Links]